เบื้องหลังปก Single แรก (หะหะ---หัวเราะเยาะตัวเอง)

ยังไม่ถึงกับเสร็จสมบูรณ์ดีหรอกนะ แต่โลโก้น่ะพอใจแล้วอ่ะดิ่ (ส่วนตัวสุด ๆ)

ไอ้เรื่องวาดรูปน่ะได้อยู่ แต่ฝีมือกีต้าร์นี่ยังน่าเป็นห่วงว่าจะตามคนในวงทันรึป่าว

ถูกใจกันบ้างรึป่าวไม่รอถามหรอกนะ เพราะส่วนตัวชอบมาก ไม่เอาไม่เป็นไรเก็บไว้ใช้เองก็ได้เหอ ๆ

ตอนนี้ได้แต่ไล่มืออย่างเหงา เหงา อยู่คนเดียวที่บ้าน

แอบมีท้อบ้างนาน ๆ ที จะรีบกวดอย่างสุดชีวิต อยากรวมหัวซ้อมด้วยจัง

นี่กะว่าถ้าเก่งไม่ทันจะไปขายของที่ระลึก แบบที่ไอ้เดียร์แอบตาม SD (Sunday Drive) อ่ะแหละ หุหุ

จับดาบออกลุยเลยดีกว่า

แพ้ ก็คือแพ้

ไม่อยากตามหลังใครอีกแล้วว่ะเบื่อจังเลย ถึงจะแพ้น้อยยังงัยก็แพ้ซ้ำเดิมอยู่อย่างนั้น

จะเลิกแล้วนะ ไอ้ที่ต้องกลับบ้านมือเปล่าทุกรายการเนี่ย

หนึ่งปีเต็ม หลังจากนี้ ขอลองให้เต็มที่ แล้วเมื่อถึงวันนั้นจะมาดูผลกันอีกที

อาครับขอกันแบบหน้าด้าน ๆ เลย นะ ช่วยมาสอนกันหน่อยเหอะขอร้อง

ชีวิตนักกีฬาที่อาเริ่มให้ไว้เนี่ยมาช่วยกันเขียนตอนจบแบบสวย ๆ กันหน่อยนะ

"เธอรักชั้นเพราะชั้น ดีพอ หรือ พอดี วะ..."

--------------------------------

"เธอรักชั้นเพราะชั้น ดีพอ หรือ พอดี วะ..."

-------------------------------

ปีนี้มันแปลก ๆ ว่ะ จะว่าดีก็ไม่ใช่ แต่ก็ไม่ถึงกับร้ายซะทีเดียว ที่สำคัญเหมือนว่าปีนี้จะยาวนานกว่าปีอื่น ๆ อย่างน้อยก็หนึ่งวัน ทำไมน่ะหรอก็ปีนี้เดือนธันวามี 32 วันอ่ะดิ่

สำหรับเสื้อผ้าถึงมันจะดีพอแต่ถ้ามันไม่พอดี ซื้อไปก็ใส่ไม่ได้

จะเอาไปเก็บไว้สะสมหรอ (ไม่ฮา) แต่สำหรับคน สำหรับความรู้สึกแล้วล่ะนะ

ไอ้เรื่อง พอดี นี่รวมถึงจังหวะและเวลาด้วยรึป่าวนะ

เพราะบางทีไอ้คนที่ดีพอ มันดันมาในเวลาที่ไม่พอดี

หรือบางทีไอ้คนพอดีก็กลับทำให้รู้สึกว่า(ตัวเรา)ไม่ดีพอ

บทสรุปมันจะไปจบตรงไหนน่ะหรอ ลองฟังประโยคนี้ดู

...ไม่รู้ว่าใครรักเรา ปัญหาเล็ก ไม่รู้ว่าเรารักใคร ปัญหาใหญ่ แต่ถ้าไม่รู้ทั้งสองเรื่อง.... ไม่มีปัญหา!!

ไม่มีรักก็ไม่มีปัญหา ขอโทษนะครับพี่ ผมกลายเป็นเด็กมีปัญหาไปแล้ว

โชคดีก็ที่เรารู้ว่าเรารักใคร แล้วก็รู้ว่าใครรักเรา

ที่ไม่รู้คือเค้ารักเราแค่ไหน แถมเค้าก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันกับเรา

....................................

ความรัก

ทำให้คนบางคนที่เคยถูกง้อ

...กลายเป็นคนต้องง้อ

...................................

ความรัก

ทำให้บางคนเห็นเรื่องเล็ก ๆ (ของคนรัก)

เป็นเรื่องใหญ่เสมอ

.................................

ตกลง

"เธอรักชั้นเพราะชั้น ดีพอ หรือ พอดี วะ..."

ปัญหาที่น่าเบื่อและบั่นทอนมากที่สุดในโลก ก็คือ 'ปัญหาเดิมๆ'

เธอจ๊ะ...

รูปใหญ่ด้านบนโน้นน่ะ ถ่ายจากฝากตรงข้ามกับวัดอรุณ จะที่ไหนเสียอีกล่ะ ก็ Vivi ที่คุ้นเคยล่ะเธอ หมู่นี้ไม่ค่อยได้ตบเท้าเข้าวัดมาพักใหญ่ เห็นทีจะมีบาปเกาะไหล่มากไปแล้ว เลยต้องนิมนต์มาขึ้นหัวบล็อคเอาฤกษ์เอาชัย ในช่วงเดือนดีดี อย่างนี้ หะหะ
วันเบา เบา ถือเป็นโอกาสดีหยิบรูปเก่า ๆ มาอวดสายตาบ้างดีกว่านะปล่อยนานไปจะลืมไปกันหมดว่าไปไหนมาบ้าง ดูเล่นแก้เหงาก็แล้วกัน...
ฉันเอง...
------------------------------
หวังใจไว้ลึก ๆ ว่าถึงคริสมาสต์ คงยังจะได้เล่นร่วมกับวงอยู่นะ (กลัวโดนถอดออกจากวงฉิบ...) จะตั้งใจซ้อมนะคร้าบ แต่ว่ากรูเล่นเครื่องเป่านี่หว่า หะหะ อ้อ ลืมบอก ชื่อวง กัซเบลล์ให้ใช้ชื่อว่า "วงกลม" แต่แอบมีชื่อเองในใจตั้งสองชื่อแน่ะ ช่วยเลือกหน่อยดิ่ "Miss cry one hour later" กับอีกชื่อ "Whose side are we on?"

--------------------------- หาดหยงหลินมั้งถ้าจำชื่อไม่ผิดอ่ะนะ ที่ตรังไงล่ะเธอจ๋า ความพยายามล่าสุดที่จะกลับมาเก่งยังคงอยู่ แม้ว่าจะผ่านวันและเวลาไปเปล่าเสียหนึ่งเดือนเต็ม โดยยังไม่ได้ทันเริ่มซ้อมอะไรเลย (ไม่เหลือเหตุผลจะอ้าง) วันนี้เริ่มแล้วทันทีที่ถึงบ้าน ด้วยความกระหายอยากเต็มที่ ก็นะเที่ยวนี้พกกำลังใจมาเต็มหลังรถเลยนี่นา จุฬาโอเพ่น ที่พี่เคยขอผมไว้ ผมรักษาสัญญามาตลอดนะพี่ เที่ยวนี้ไม่รู้พี่จะยังเชียร์ผมหรือป่าว ก็ยังยืนยันผมจะไม่แพ้ให้พี่ได้อายแน่นอน ไงผมก็น้องพี่ ผมมันน้องพี่นี่หว่า หะหะ

----------------------------

พิธีเปิดที่ตรัง คงยังจำได้นะ สนุกดีจังที่มีแกเป็นน้อง ไม่เคยเล่าให้ฟังสินะว่าการมีน้องเป็นแกและครอบครัวของเราถือเป็น พรวิเศษ หนึ่งในสามข้อที่ได้มาตอนเกิด อีกข้อเป็นความสามารถของตัวฉันเอง แต่ข้อสุดท้ายขออุบไว้ก่อนนะยังไม่อยากใช้ตอนนี้ เตรียมตัวไปชลบุรีกันได้แล้วนะน้อง ปล่อยตัวกันมากไปแล้ว เริ่มเลยที่จุฬาไหวป่ะจ๊ะ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลยนะเรา ขอบใจมาก ๆ กับทุกคำปรึกษา และตลอดเวลาที่ดูแลกัน รักแกนะเว่ย ฉันจะรักแกให้มาก ๆ เพราะไม่รู้จะทำอะไรให้ได้ดีกว่านี้ รับปากว่าจะเต็มที่ถึงจะดูไม่เอาไหนก็เหอะ แอบเสียใจในบางครั้งที่ทำตัวให้เสื่อมเสียถึงแก อยากเป็นพี่ที่แกอวดคนอื่นได้อย่างภาคภูมิใจ รอหน่อยนะ เต็มที่ก็แค่ขอชาตินึง---ไงก็ช่วยตามกันไปเจออีกสักชาติละกัน (ไม่ฮา--แถมยังแอบน้ำตาซึม)